Tbs-patiënten in de longstay die veel zorg en weinig beveiliging nodig hebben, mogen begeleid op verlof.

Longstay-gestelden met een gemiddeld of hoog beveiligingsniveau mogen niet op verlof.

Behandelfases


Een tbs-behandeling kent een aantal fases. Deze fases zijn niet voor ieder forensisch psychiatrisch centrum (fpc) en voor iedere patiënt gelijk. Ook de volgorde kan per patiënt verschillen. In het algemeen worden de volgende fases onderscheiden:

Preklinische fase
De patiënt wordt in het Huis van Bewaring of de gevangenis bezocht. Dit kennismakingsgesprek maakt het mogelijk een eerste diagnose te stellen en in te schatten in hoeverre de patiënt gevaarlijk gedrag zou kunnen vertonen bij opname in het fpc.

Opname-/stabilisatiefase 
Tijdens deze fase wordt vastgesteld welk zorgprogramma geschikt is voor de patiënt.

Delictgerichte fase
In de delictgerichte fase is de behandeling intensief en werkt de patiënt aan het verminderen van het recidivegevaar. Dit betekent dat de patiënt zijn gedrag zodanig moet veranderen dat de kans dat hij opnieuw een delict pleegt kleiner wordt. 

Opbouw- en terugvalpreventiefase 
Wanneer de delictgerichte fase is afgerond, stroomt de patiënt door naar de opbouw- en terugvalpreventiefase. De patiënt wordt in deze fase voorbereid op het leven na het verlaten van het fpc. Een patiënt volgt één van de drie uitstroomtrajecten: zelfstandig wonen, begeleid zelfstandig wonen of begeleid wonen.

Ambulante fase 
Patiënten worden in de ambulante fase meer of minder intensief begeleid door een transmuraal team van een fpc.

Afsluitingsfase 
In de laatste fase van de behandeling zijn er verschillende mogelijkheden. 

  • Longstay
    Een aantal patiënten komt niet in aanmerking voor terugkeer in de maatschappij. De kans dat zij opnieuw een delict plegen is nog steeds te groot. Deze patiënten kunnen op een longstay-afdeling geplaatst worden. Het behandeldoel is daar niet langer ‘verminderen van de kans op recidive en vervolgens terugkeer naar de samenleving’. De behandeling is gericht op het vergroten van de kwaliteit van leven van de patiënt. Het streven is de patiënt – binnen een gesloten, beveiligde setting – een zo prettig en nuttig mogelijke invulling van zijn leven te bieden. Elke drie jaar beoordelen onafhankelijke deskundigen en de Landelijke Adviescommissie Plaatsing longstay forensische zorg (LAP) of de longstay-status van de tbs-patiënt nog terecht is. Is dit niet het geval dan kan de patiënt teruggeplaatst worden naar een behandelsetting gericht op terugkeer naar de samenleving. In Nederland is er één forensisch psychiatrisch centrum met longstay-plaatsen. Dit is de Pompestichting te Nijmegen.

  • Voorwaardelijke beëindiging
    Voorwaardelijke beëindiging wil zeggen dat de rechter de tbs-verpleging beëindigt, mits de patiënt zich aan bepaalde voorwaarden houdt. Een dergelijke voorwaarde kan zijn dat hij geen alcohol drinkt of dat hij contact moet houden met een behandelaar van de ambulante forensische psychiatrie. Voorwaardelijke beëindiging van de tbs-maatregel betekent dat het Forensisch Psychiatrisch Toezicht (FPT) van start gaat. FPT wil zeggen dat het fpc en de reclassering de patiënt gezamenlijk begeleiden en controleren of de patiënt zich aan de voorwaarden houdt. Doet hij dit niet dan kan hij worden teruggeplaatst in een gesloten setting. Voorwaardelijke beëindiging mag maximaal negen jaar duren. Alleen de rechter kan besluiten om de tbs-maatregel voorwaardelijk te beëindigen. Het fpc adviseert de rechter hier wel over.

  • Onvoorwaardelijke beëindiging
    Bij onvoorwaardelijke beëindiging wordt de tbs definitief beëindigd. De patiënt valt dan niet meer onder de verantwoordelijkheid van het ministerie van Veiligheid en Justitie en heeft weer dezelfde rechten en plichten als elke andere burger. Onvoorwaardelijke beëindiging is alleen mogelijk na een voorwaardelijke beëindiging van minstens één jaar.
    Alleen de rechter kan besluiten om de tbs-maatregel onvoorwaardelijk te beëindigen. Ook in dit geval geeft het fpc wel een advies aan de rechter.


Delen via